Գվարդիոլան խոսեց դժվար մրցաշրջանի և ֆուտբոլում իր կարգավիճակի մասին. «Կարծում եք ես ինձ յուրահատուկ եմ զգում, քանի որ շատ տիտղոսներ եմ նվաճել։ Ոչ

«Մանչեսթեր Սիթին» հիասթափեցնող տարի է ունեցել՝ չկարողանալով նվաճել ոչ մի գավաթ և դժվարությամբ է դուրս եկել Չեմպիոնների լիգայի ուղեգիր։ Այնուամենայնիվ, Գվարդիոլան անգավ մրցաշրջանը համարում է ոչ թե ձախողում, այլ աճի հնարավորություն՝ ընդգծելով պարտություններից և անհաջողություններից դասեր քաղելու կարևորությունը։

«Ես ուզում եմ տառապել, երբ խաղերում չեմ հաղթում։ Ես ուզում եմ վատ զգալ։ Ես ուզում եմ վատ քնել։ Ես ուզում եմ, որ երբ ինչ-որ բան այնպես չէ, որ ազդի ինձ վրա... Ես ուզում եմ դա։ Ես զայրանում եմ... իմ ուտելիքն ավելի վատ համ ունի... Ես կարիք չունեմ շատ ուտելու, որովհետև ես պետք է զգամ դա (զայրույթը)։ Որովհետև եթե դա տեղի չի ունեցել, ապա ի՞նչ իմաստ ունի։ Հաղթե՞լ, թե՞ պարտվել... Մենք ապրում ենք այս աշխարհում՝ տարբեր փորձառություններ, տարբեր հույզեր ապրելու համար», - ասել է Գվարդիոլան Reuters-ին տված հարցազրույցում։

54-ամյա մարզիչը, ով 12 անգամ նվաճել է Իսպանիայի, Գերմանիայի և Անգլիայի բարձրագույն լիգայի տիտղոս, խոսել է նախորդ մրցաշրջանի դժվարությունների մասին, որի ընթացքում «Սիթին» Պրեմիեր լիգայում զբաղեցրեց երրորդ տեղը։ Սա նրա մարզչական կարիերայի ընթացքում ընդամենը երկրորդ մրցաշրջանն էր առանց գավաթի։ Գվարդիոլան հերքել է այն միտքը, որ մրցաշրջանը աղետալի էր, փոխարենը ասելով, որ դա, թերևս, իր ամենաարժեքավոր ժամանակահատվածն էր «Սիթիում»։

«Երջանկությունը չափվում է միայն հաղթանակի ժամանակ։ Հաջողությունը նաև հաղթանակից հաղթանակ է։ Եվ սա է խնդիրը։ Ես չեմ չափելու ինձ կամ իմ թիմին միայն մեկ արդյունքով՝ լավ կամ վատ... Գուցե, եթե մրցաշրջանում երրորդ տեղը գրավես, բայց երբեք չհանձնվես, դա ավելի լավ մրցաշրջան է, քան այն, երբ մենք չորրորդ անգամ անընդմեջ հաղթեցինք Պրեմիեր լիգան։ Մենք շատ դժվարությունների բախվեցինք՝ վնասվածքների, հանգստի պակասի, իմ արդյունավետության պակասի պատճառով... բազմաթիվ պատճառներով։ Գուցե ակումբում իմ անցկացրած ժամանակի վերլուծությունը ցույց կտա, որ անցյալ մրցաշրջանն ավելի լավն էր։ Մենք որակավորվեցինք Չեմպիոնների լիգայի համար, չնայած մենք այնտեղ չհասնելու եզրին էինք», - նշեց Պեպը։

Անդրադառնալով անհաջողություններին, Գվարդիոլան մեջբերեց Ուրուգվայի նախկին նախագահ Խոսե Մուխիկայի խոսքերը

«Հաջողությունը նշանակում է, թե քանի անգամ ես վեր կենում ընկնելուց հետո։ Ընկնում, վեր կենում։ Ընկնում, նորից վեր կենում... Սա է իսկական հաջողությունը»։

Այնուհետև նա հավելեց, որ միշտ հետաքրքրությամբ է հետևում խաղից հետո պարտված խաղացողների և մարզիչների հետ հարցազրույցներին։

«Հաղթողները ձանձրալի են։ Ավելի հետաքրքիր է դիտել պարտվողներին։ Այդ ժամանակ ես իսկապես սովորում»։

Չնայած իր փառահեղ կարիերային, Գվարդիոլան մերժում է իր սեփական բացառիկության ցանկացած գաղափար։

«Կարծում եք՝ ես ինձ յուրահատուկ եմ զգում, որովհետև այդքան շատ տիտղոսներ եմ նվաճել։ Ոչ։ Մոռացեք։ Ես կարծում եմ, որ յուրահատուկ մարդիկ բժիշկներն են, ովքեր կյանքեր են փրկում։ Մարդիկ, ովքեր պենիցիլինը հորինել են։ Նրանք հանճարներ են։ Իսկ ես՞։ Հանճարի՞։ Մի՛ ստիպեք ինձ ծիծաղել։ Եվ սա կեղծ համեստություն չէ. իհարկե, ես լավ մարզիչ եմ։ Ես դա ապացուցել եմ տարիներ շարունակ։ Որոշակի պահերին Լիոնել Մեսսիի և ուրիշների հետ աշխատելով՝ ստեղծելով անհավանական թիմեր... Բայց մյուս մարզիչները, եթե նրանք ճիշտ տեղում լինեին ճիշտ ժամանակին, գուցե ամեն ինչ նույնպես լավ կստացվեր»։

Հաջորդ մրցաշրջանին և ակումբային աշխարհի առաջնությանը նայելով՝ Գվարդիոլան ընդգծում է թիմային ոգու կարևորությունը.

«Սթրեսը միշտ կա, քանի որ քեզ ամեն օր դատում են։ Բայց ի՞նչ կարող ես անել։ Ոչ ոք ինձ զենքի սպառնալիքով չի սպառնացել՝ ստիպելով ընտրել այս աշխատանքը։ Ես ինքս եմ ընտրել այն... Ֆուտբոլում չկա մի պրոֆեսիոնալ, որը միշտ հաղթում է. դա պարզապես անհնար է։ Այսպիսով, սա տեղի ունեցավ անցյալ մրցաշրջանում... Դու ընդունում ես դա, դու կատարելագործվում ես, դու սովորում ես, և դա օգտակար դաս կլինի ապագայի համար»։